Het verhaal van...
Het verhaal achter een verdwenen kastje…
In 2020 kreeg Zuidwolde er een stukje kleur en karakter bij. In het kader van het project “Van Saai naar Fraai” werden verschillende Enexis-elektriciteitskastjes omgetoverd tot kleine kunstwerken. Het doel van dit initiatief was eenvoudig maar waardevol: de vaak grauwe en anonieme kastjes een vriendelijker en vrolijker gezicht geven, passend bij het dorp en zijn omgeving.
Voor één van de kastjes koos ik een beeld dat onlosmakelijk verbonden is met het Boeskooldorp Zuidwolde: de skyline van het dorp gezien vanaf Beijum, met daarvoor een uitgestrekt veld vol rode kolen. Dit kastje is nog altijd te bewonderen in de Schoolstraat, nabij de kruising met de Noordwolderweg, als herkenbaar eerbetoon aan het landschap en de historie van het dorp.
Een tweede kastje kreeg een heel ander karakter. Daarop schilderde ik twee markante Zuidwolders: serenademan Peter Beukema en dorpsomroeper Sieger de Groot. Omdat familie Scholten vanuit hun woning dagelijks uitkeek op de achterkant van het kastje, mochten zij aangeven wat zij daarop graag wilden zien. Hun wens was eenvoudig en puur: een veld met klaprozen. Zo werd ook de achterzijde een kleurrijk onderdeel van het straatbeeld.
Maar op 18 april 2025 kwam onverwacht het bericht dat het gehele Enexis kastje verdwenen was. Waar ooit het beschilderde object stond, bleef slechts een kaal en troosteloos stukje gras over.
De zoektocht begon vrijwel direct. Al snel bleek dat Enexis opdracht had gegeven aan onderaannemer Hanab om het kastje te laten verwijderen. Het elektriciteitskastje was technisch overbodig geworden; de noodzakelijke voorzieningen waren inmiddels ondergronds aangebracht.
Via de toezichthouder Kabels & Leidingen van de gemeente Het Hogeland kwam ik in contact met Enexis Engineering E&A, regio Groningen. Een maand later volgde het teleurstellende bericht dat het kastje waarschijnlijk al in een afvalcontainer was beland. Toch liet het verhaal mij niet los.
Na verder speurwerk kwam uiteindelijk het verlossende nieuws: een uitvoerder van Hanab had het kastje nog uit de container weten te redden. Helaas bleek een deel van het kastje asbesthoudend te zijn, waardoor het geheel niet behouden kon blijven. De beschilderde zijde met de klaprozen ging daardoor spijtig genoeg verloren.
Maar één belangrijk onderdeel had de tand des tijds én de container overleefd: het beschilderde deurtje. In juni mocht ik dit deurtje ophalen op het kantoor van Hanab. Ondanks beschadigingen, slijtage en wat verbleekte kleuren voelde het direct alsof een stukje geschiedenis was teruggevonden. Juist die kleine beschadigingen vertellen het verhaal van de reis die het heeft afgelegd.
Daarom leek het mij mooi om het deurtje opnieuw een plek te geven waar iedereen ervan kan genieten. Niet langer als onderdeel van een elektriciteitskastje langs de straat, maar als kunstwerk aan de wand van De Kern en zichtbaar voor alle dorpsgenoten van Zuidwolde.
Zo leeft een verdwenen kastje toch voort. De tand des tijds heeft zijn sporen nagelaten, maar misschien maakt dat het verhaal juist mooier: kunst die niet alleen bekeken wordt, maar ook beleefd. Soms zit schoonheid niet alleen in wat gemaakt wordt, maar juist in wat behouden blijft!
Met vriendelijke groet,
Luuk Huisman
www.luukhuisman.nl
